Lily staat op 15 mei op ons podium voor Outrageous: Shata Mata.

Maar vóór dat feest schreef ze een brief, over wat te veel transvrouwen maar al te goed kennen: het gevoel je een plek te moeten banen door een wereld waarin je nooit volledig veilig bent. Outrageous is een viering, maar ook zoveel meer dan zomaar een feest.

Lili, mijn naam is Lili. Ik ben een Marokkaanse transvrouw, een trotse Amazigh. Ik heb het activisme niet gekozen, maar het activisme heeft mij gevonden. Ik heb mijn gender niet gekozen, ik heb mijn nationaliteit niet gekozen. Ik heb mijn familie niet gekozen, maar ik heb wel mijn naam gekozen: Lili. Als een bloeiende bloem kies ik voor mijn geluk, mijn leven en mijn toekomst.

Mijn naam is Lili. Ik groeide op op een plek die me wegduwde, vijandig tegenover mij, tegenover alles wat ik ben. Een familie die me verwierp, een samenleving die me weigerde, die me mijn basisrechten ontnam. Mijn identiteitsbewijs, gezondheidszorg, onderwijs en veiligheid. Mijn naam is Lili. Ik kies voor mezelf. Ik kies voor mezelf 's ochtends. Ik kies voor mezelf 's avonds. Ik kies keer op keer voor mezelf. Ik kies voor een nieuw begin, een nieuwe kans, een nieuw thuis. En het heet België.

Ik ben Lili. Ik voelde me niet veilig in mijn thuisstad, Casablanca. En ik voel me ook niet veilig in mijn nieuwe thuis. Mijn naam is Lili. Ik ben een Marokkaanse trans vluchteling, en ik blijf van stad naar stad trekken, mijn naam dragend als een belofte, op zoek naar een plek waar ik me veilig kan voelen, een grond die zacht genoeg is om me eindelijk te laten rusten.

Met liefde, ik ben Lili.

Deze editie is aan haar opgedragen, en aan alle transvrouwen die blijven bestaan, creëren en stralen ondanks vijandigheid, uitsluiting en geweld. Protect the dolls. In onze ruimtes. Op onze dansvloeren. In onze gemeenschappen. In het echte leven.