Bij haar leek de klok altijd al anders te tikken. Of beter: ze had een zeer eigenzinnige timing, met slechts 3 prachtige cd's op 12 jaar tijd. Maar vooral: als ze zong, te midden van haar toegewijde muzikanten, dan was er alleen nog schoonheid en stond de tijd stil... 'Kippenvel' in vaktermen.

Jammer genoeg was er ook een vreselijke kwaal die de jongste jaren haar levensloop nog wat grilliger maakte. Met ondermeer vorig najaar nog een geannuleerd concert in Brussel. Nu weten we dat borstkanker deze stralende artieste velde op exact 1 januari 2010 in haar thuisstad Montréal. Ze werd nog geen veertig. Op haar site lhasadesela.com zien we haar nog even omkijken en vernemen we dat het na haar overlijden voor 40 uur sneeuwde.

Lhasa was een puur plezier om mee te maken. Ze zong even aangrijpend in het Spaans, het Frans of het Engels... Eén van haar mooie titels begrijpt zelfs iedere anderstalige: Para El Fin Del Mundo O El Ano Nuevo... Dat laatste heeft ze nog net gehaald. We zijn vorig jaar al wat muzikale helden verloren. Dit nieuwe jaar begint al niet veel beter. Gelukkig zijn er nog die drie cd's, en kunnen we hieronder deze aankondiging voor haar ABConcert van november 2004 nog eens opdiepen.

Wat een stem. Wat een podiumprésence. Wie haar dit voorjaar nog in 'de Cirque' aan het werk zag, die laat zich weer meelokken. Lhasa slaagt erin om haar mooi verwoorde liedjes zeer ontroerend en geloofwaardig te brengen. Ze wordt vergeleken met haar grote voorbeelden Chavela Vargas en Oum Kalsoum. Voor wie zijn blues wat hees lust, of zijn fado liefst wat vitaler: die komt hier zeker aan zijn trekken. Of ook: als de muziek van Madredeus of de films én soundtracks van Almodovar ooit een openbaring waren, laat Lhasa dan niet zomaar passeren: diezelfde artistieke passie en lyrische excursies. Nu is ze eindelijk terug in de AB, waar ze in '98 haar Belgische debuut maakte. Toen was dat met La Llorona, haar eerste, en meteen voortreffelijke cd. Voluit is het blijkbaar Lhasa De Sela, maar deze zangeres woont wel in Montréal, het Franse deel van Canada, met Mexicaans-Amerikaanse ouders die haar lieten opgroeien als nomade in een circusmilieu. Nu is er ook haar jongste album 'The Living Road', waarop ze ook dapper en geslaagd overschakelt op Frans of Engels. Maar bovenal is er steeds die onontkoombare stem. Om bij te janken.