Jean D.L. is tegelijkertijd muzikant en videokunstenaar, maar zijn benadering van georganiseerde geluiden en georganiseerde beelden lijkt omgedraaid – zijn muziek, of hij nu gitaar speelt of veldopnames gebruikt, is een beeldend en enigszins wazig geluidslandschap, terwijl zijn muzikaal gestructureerde films abstracte emoties proberen op te roepen door het prikkelen van herinneringen en fantasieën.